Industrieel erfgoed en High Fashion

Binnen Nederland geldt Arnhem steeds meer als modestad.  De wijk Klarendal is het centrum voor exclusieve modewinkels en veel hedendaagse ontwerpers hebben hun roots in Arnhem.

In de zomermaanden juni en juli zijn er altijd speciale activiteiten in de stad, waar onder een tweejaarlijkse Mode Biënnale. Vorig jaar was er tijdens de Biënnale een grote modetentoonstelling in de oude Akzofabriek.

Mooie combinatie tussen industrieel erfgoed en High Fashion, waar ik natuurlijk weer mooie plaatjes van heb gemaakt. Kijk hier voor de rest van de foto’s.

Gekleurd uitzicht

Raampje in museum in Bayamo, Cuba

Authentiek lunchen in Portugal

Tijdens mijn vele bezoeken aan Portugal heb ik de Portugese keuken langzaam leren waarderen. Voor mij was het in het begin even wennen, het is geen Italië waar ik zo’n beetje alles lekker vind, maar na verloop van tijd begon ik de lekkere dingen te ontdekken. Behalve de eigeelkleurige gebakjes, de lokale wijnen, de koffie en de olijven, is het vooral de vis die favoriet is bij mij. Met speciale voorkeur voor ‘peixe espada’ en ‘dourada’.

Lekkere eigeelkleurige minigebakjes, van bakker Oliveira in Batalha

Dus toen ik na lange tijd weer eens in Portugal was, wilde ik uiteraard wel weer eens mijn favoriete gerechten hebben. Nu was het een reis met half pension, dus tijdens het diner viel er niks te kiezen: alle pijlen gericht op de lunch dus!

De eerste dag was het al raak: met een deel van de groep streken we neer op een terrasje midden in het centrum van Lissabon, een beetje uit de drukte. Eerst leek het tegen te vallen, de Engelstalige kaart met kleurenfoto’s van opgemaakte borden sprak mij niet bepaald aan. Niet authentiek genoeg… De Portugeestalige kaart zonder foto’s bracht uitkomst en daar stond mijn favoriete ‘peixe espada’ op.  Die was al vast binnen!

Later die week werd het nog beter: in Évora sloeg ik op goed geluk samen met twee reisgenoten een zijstraatje in, weg van de zonnige toeristische terrassen op het plein. Al gauw vond ik een handgeschreven bord met een pijl richting een restaurant genaamd‘O Garfo’ (de vork). Dat was vast goed! Twee andere groepsgenoten dachten dat ook en renden op een holletje achter ons aan. Ze hebben er geen spijt van gekregen, we hebben heerlijk gegeten in een echte, authentiek Portugese entourage (en niet de eerste de beste, zo blijkt uit deze video).

Maar, dat het ook té authentiek kan bleek later, tijdens de lunch in Mértola. Helaas waren er geen visgerechten die mij aanspraken en ging de voorkeur vanwege de beperkte tijd uit naar een keuze uit het dagmenu. Hoewel ik niet zo van kip houd, leek mij dat voor deze keer wel een goede optie. Helaas viel dat tegen. Tussen een bergje rijst met jus en flinterdunne kippenbotjes lagen twee flinke kippenpoten. En dan bedoel ik niet de gebraden kippenpoten die wij kennen, maar gewoon een paar afgehakte voeten. Eet smakelijk…

Authentieke ‘Arroz de Frango de Cabidela’ , kippenpootjes voor gevorderden…

Dit bericht verscheen eerder op Portugal Portal.

Renovatie

Renovatie van een pand in het centrum van Girona (Catalonië, Spanje).

Typisch Nederlands (of toch niet?)

Klompen, tulpen, Goudse kaas, Delfts blauw, molens …. dat zijn zo van die dingen die men in het buitenland als ‘typisch Nederlands’ beschouwt. In de praktijk heeft slechts een minderheid in ons land nog klompen aan, eten we naast kaas uit Gouda ook kaas uit Frankrijk en allerlei andere landen, is Delfts blauw (afhankelijk van de periode) ouderwets of juist ‘camp’ en molens zijn er nog wel, maar domineren het landschap echt niet meer naast al die torenflats, snelwegen en industrieterreinen.

Maar wat is dan wel ‘typisch Nederlands’? Máxima wist het eigenlijk niet precies, maar dan heeft ze toch niet goed opgelet: écht Nederlands is de kaasschaaf! Een vernuftig apparaat dat wij Nederlanders gebruiken om onze plakkerige kaas niet te dik op onze Hollandse bruine boterham te deponeren – zuinigheid met vlijt, schijnt ook echt Nederlands te zijn.

Helaas, ook de kaasschaaf is niet typisch Nederlands, zo zag ik in een souvenirwinkel in het hoge Noorden van Zweden.

Een kaasschaaf in de vorm van een rendier, Zweedser kan het toch echt niet. Waarom heeft IKEA dit nog niet bedacht? (En dan een Nederlands variant in de vorm van een koe misschien?)

Zebra

Sommige dieren zijn altijd mooi, ook van de achterkant gezien.

Zebra in Kenia.

The making of…. Earth

De meest wonderlijke plek waar ik ooit op deze planeet ben geweest  is Námaskard, een geothermisch gebied op IJsland.  Je kunt de plek van verre al ruiken, de zwaveldampen doen vermoeden dat de hel niet ver weg meer is. Als je dan op een zeker moment een vette ‘plop’ hoort en een modderbel ziet ontploffen, dan denk je dat je er gearriveerd bent.

Maar eenmaal een beetje aan de zwaveldampen gewend, dan ga je het zien: dit is niet de hel, dit is de evolutie. Hier mag je van moeder aarde even letterlijk naar binnen kijken.

Geel, rood, bruin, groen en zelfs blauw: hier is een kunstenaar uit zijn dak gegaan! Overal hitte, stoom die uit allerlei gaten spuit, kokende modder, heet water en aarde die zo nieuw en zacht is dat je er niet op kunt lopen. Dit is de ‘making of’ , hier mag je meekijken hoe onze planeet opnieuw geboren wordt.

Uiteraard kwam ik ogen tekort. De foto’s die ik hier maakte, beschouw ik nog steeds (na twaalf jaar) als de mooiste die ik ooit gemaakt heb. Dit zijn Zandkorrels in de ware zin van het woord!